เนื่องจากบ้านผมอยู่ในพื้นที่จังหวัดปทุมธานี ซึ่งตอนนี้ระดับน้ำอาจจะลดลงไปบ้างแล้ว แต่ก่อนที่น้ำจะมาถึงตัว ที่บ้านผมไม่มีใครคิดว่าเราจะต้องอพยพ เราเตรียมการป้องกันอย่างดี เพราะมั่นใจว่าเอาอยู่ ปี 38 เราผ่านมาได้ ปีนี้เราก็เชื่อว่าราจะผ่านไปได้ มีแต่ผมที่หวั่นใเพราะดูจากระดับน้ำที่นครสวรรค์และอยุธยา มิดหัว มิดชั้น1 ผมเริ่มหวั่นว่า ปีนี้จะหนักกว่าปี 38 มากๆ และก็เป็นจริง
น้ำมาหาเราตั้งแต่หัวค่ำช่วงแรกยังแค่ตาตุ่ม แต่พอ 3 ทุ่มก็มาถึงหน้าแข้ง และ 4 ทุ่มก็มาถึงเข่า น้ำเริ่มซึมมาจากทุกทาง ที่เราคิดว่าเรากั้นเขื่อนกั้นกระสอบทรายดีแล้ว แต่มันมาจากท่อมาจากไหนไม่รู้ ตี 3 น้ำจู่โจม เรารีบร้อนแพ็กกระเป๋า หลายอย่างเราลืมหยิบมา ถึงแม้เราจะเตรียมแผนอพยพเผื่อฉุกเฉินแล้วก็ตาม แต่ก็ไม่คิดว่าจะได้ใช้เป็นแผนแรก ปี 38 เรายืนหยัดสู้จนยกสุดท้ายและเราเป็นฝ่ายชนะ แต่ปีนี้ ระฆังดังยกแรก เราโดนน๊อคทันที
ตี 4 ผมและครอบครัวออกมาจากบ้านอย่างทุลักทุเล ไม่มีจุดหมาย ตอนนั้น กรุงเทพยังไม่ท่วม เลยรีบขับมาที่บ้านญาติในกรุงเทพ ทิ้งความเสียหายไว้เบื้องหลัง บรรทัดต่อไปนี้ผมจะบอกเหตุผลว่า ทำไมคุณจึงควรเตรียมแผน หนีน้ำท่วม ก่อนที่น้ำจะมาถึงตัวคุณ
1. สำหรบท่านที่ยังไม่ท่วม แต่อยู่ในเขตเฝ้าระวัง หรืออยู่ในทางที่น้ำจะผ่าน หรือเขตข้างเคียงถูกประกาศเป็นเขตอพยพไปแล้ว ท่านควรเตรียมแผนอพยพตั้งแต่ตอนที่ท่านยังมีสติครับ เพราะถ้าน้ำมาทักทายยท่านตอนตี 3 ท่านยังเมาขี้ตาอยู่ หาของไม่เจอ หยิบนู่นลืมนี่ สุดท้ายคว้าเอาของที่ไม่จำเป็นออกมา แถมลืมสับคัตเอาท์ ลองนึกภาพดูนะครับว่าจะเป็นยังไง
2. สติ เป็นสิ่งสำคัญที่สุด เพราะฉะนั้น จะวางแผนจะเตรียมอะไรควรเตรียมตั้งแต่ตอนที่ยังมีสติอยู่นะครับ มองดูรอบๆตัวว่า ถ้าต้องอพยพท่านต้องเอาอะไรไปบ้าง หรือต้องย้ายใครบ้าง ท่านที่ไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว เช่นมีเด็ก มีคนชรา มีคนป่วย มีสัตว์เลี้ยง ท่านต้องคิดถึงพวกเค้าก่อนนะครับ ย้ายเค้าไปอยู่ในที่ที่ปลอดภัย ก่อนที่น้ำจะมาถึง ไม่เช่นนั้นพอน้ำมาเยือนแล้ว จะย้ายลำบากมากๆ ผมเห็นภาพที่ต้องอุ้มคนชราลุยน้ำเดินออกมาเป็นกิโลแล้วรู้สึกหดหู่มากๆ ถ้าเป็นไปได้ย้ายท่านออกมาตั้งแต่ยังแห้งๆดีกว่า บอกว่าจะพาไปเที่ยวก็ได้ครับ
3. หากท่านมีที่จะไป และไม่ต้องพึ่งพาศูนย์อพยพ และอยู่ในเขตที่รู้ว่าท่วมแน่ๆ ท่านออกมาก่อนเถอะครับ อย่างน้อยก็ลดภาระให้เจ้าหน้าที่ เค้าจะได้ไปช่วยเคลื่อนย้ายผู้อื่นที่ลำบากกว่าท่าน ไปยังศูนย์อพยพได้ และข้าวปลาอาหารต่างๆ ก้ไม่ต้องแย่งกันซื้อในที่ขาดแคลน ถ้าท่านอพยพไปต่างจังหวัดที่น้ำไม่ท่วม ของกินไม่ขาดเลยครับ ราคาก็ปกติด้วย แค่นี้ท่านก็ช่วยตัวเองและช่วยผู้อื่นได้ด้วยครับ
4. อย่ารอจนน้ำมามากขนาดที่รถของท่านวิ่งออกไม่ได้นะครับ ผมเห็นหลายท่านเอารถไปจอดบนทางด่วน ผมยังคิดว่า ถ้านำมาจริงๆแล้วท่านต้องอพยพ ท่านจะเอาอะไรมาช่วยขนของและขนตัวท่านเองไปที่ปลอดภัย ท่านทิ้งรถที่เป็นทรัพย์สินของท่านไว้บทางด่วนบนสะพาน แล้วต่อให้ท่านอพยพโดยรถทหารออกมา ท่านก็ไปเลื่อนรถของท่านไม่ได้ จะดีกว่ามั้ยที่เอารถมาอยู่ใกล้ๆ และดูระดับน้ำถ้ามาแล้วแต่รถยังพอวิ่งได้ ให้เก็บของแล้วออกเลย ผมคุยกับแม่ก่อนที่น้ำจะท่วมว่า ถ้าน้ำมาครึ่งแข้ง ล้อหมุนทันที หมายถึงถ้าระดับน้ำถึงประมาณครึ่งหน้าแข้ง หรือครึ่งล้อรถคุณ คุณต้องออกรถทันที เพราะตอนนั้นถนนยังวิ่งได้สำหรับรถของคุณ อย่ารอจนมิดล้อ เพราะคุณจะออกมาลำบาก เพื่อนผมน้ำมาถึงหัวเข่า รถออกมาไม่ถึงครึ่งทางของซอยหมู่บ้าน รถก็ดับ นึกสภาพนะครับ ของทุกอย่างอยู่บนรถ และรถดับไปแล้ว หลังจากนั้นอีกครึ่งชั่วโมงระดับน้ำก็ท่วมจนมิดฝากระโปรง ดังนั้นจำคำผมไว้นะครับ ถ้าน้ำมาครึ่งแข้ง ล้อหมุนทันที
5. ถ้าท่านมีสมบัติเยอะ ควรวางแผนเดี๋ยวนี้เลยครับ ว่าท่านจะเอาอะไรติดตัวไปบ้างถ้าต้องอพยพ ซึ่งอาจหมายความว่า ท่านอาจเีสียสิ่งที่ท่านทิ้งไว้ที่บ้านไป ถ้า่ท่านมีสมบัติมากมาย และหวงแหนทุกสิ่งอย่าง ท่านควรทำการเคลื่อนย้ายของรักของหวงเหล่านั้น ออกไปในที่ปลอดภัยครับ ซึ่งไม่ใช่ชั้นสองของบ้านแน่นอน ผมหมายถึงที่อื่นที่แห้งๆและปลอดภัยจากโจรผู้ร้าย เพราะถ้ารอจนน้ำมา ท่านจะสูญเสียมันไปแน่นอน ไม่เพราะน้ำก็เพราะโจรครับ
ทั้งนี้ทั้งนั้นการตัดสินใจะอพยพหรือไม่ขึ้นอยู่กับท่านนะครับ เพราะไม่มีใครรู้่ว่า สถานการณ์ น้ำท่วมบริเวณบ้านท่านจะเลวร้ายแค่ไหน บางที่อาจจะน้ำแค่ตาตุ่ม และคงระดับไว้แค่นั้น จนเหตุการณ์ผ่านพ้นไป บางที่อาจจะแค่เข่า 5-6 วันแล้วก็แห้ง บางที่อาจจะถึงเอว และโดนตัดไฟตัดน้ำ ส้วมเข้าไม่ได้ มีงู มี จรเข้ เข้ามาเยี่ยมบ้าน มีโจรมาคอยงัดบ้านตอนกลางคืน ไม่มีใครรู้หรอกครับว่าจะเกิดอะไรขึ้น แต่ในตอนที่ยังมีสติ อยากให้ท่านคิดไตร่ตรองด้วยความรอบคอบ เผื่อแผนอพยพไว้บ้าง อาจจะเป็นแผนสุดท้ายที่ไม่ได้ใช้ ก็ยังดีกว่าที่ ไม่ได้เตรียมอะไรไว้เลยนะครับ
บทความตอนหน้าจะมาบอกวิธี หนีน้ำท่วม กันครับ ว่าถ้าเราไม่มีที่ไปไม่มีตังค์จะทำไงดี
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น